xxxSᴄʜᴏᴏʟ:Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry xxxHᴏᴜsᴇ:Gryffindor xxxYᴇᴀʀ/Class Of:Seventh/2069 xxxCᴜʀʀᴇɴᴛ Eᴍᴘʟᴏʏᴍᴇɴᴛ:Student xxxDʀᴇᴀᴍ Jᴏʙ:Druid
xxx𝒪𝒲𝐿 𝒮𝒸𝑜𝓇𝑒𝓈xxx xxxxxAstronomy ⇾ O xxxxxCharms ⇾ EE xxxxxDADA ⇾ A xxxxxHerbology ⇾ O xxxxxHistory of Magic ⇾ EE xxxxxPotions ⇾ A xxxxxTransfiguration ⇾ A
xxxxxArithmancy ⇾ O xxxxxCoMC ⇾ EE xxxxxDivination ⇾ O xxxxxGGS ⇾ EE xxxxxHealing ⇾ EE
xxxCʟᴜʙs ᴀɴᴅ Sᴘᴏʀᴛs: xxxxx⇾ Astronomy Club xxxxx⇾ Creature Appreciation Club xxxxx⇾ Herbology Club
xxxAᴄᴄᴏʟᴀᴅᴇs: xxxxx⇾ Prefect xxxxx⇾ xxxxx⇾
xxx𝓟𝒆𝓻𝓼𝓸𝓷𝓪𝓵𝓲𝓽𝔂xxx xxxxx⇾Curious Always looking to learn and experience new things. Not in a book learning way, but more of a practical way, seeking answers in places and spaces others wouldn’t dare to venture. xxxxx⇾Adaptable Able to change her behavior and nature to adapt to any situation. Belies a deep-rooted desire for change and growth. She's fueled by wanderlust and a need to experience different things. xxxxx⇾Blunt Wenn doesn't sugar coat anything, if she believes something needs to be said, she's going to say it. This can lead to some people believing she's rude and sometimes to confrontations, but she never takes anything too seriously. xxxxx⇾Optimistic Believes that everything has a silver lining and is very good at finding the positive in every situation. Because she doesn't take anything too seriously, it's hard to stay mad at her. xxxxx⇾Intense "Go big or go home" doesn't begin to describe her. The words 'enough' and 'moderation' don't exist in her vocabulary. Whenever she finds a new fascination, she goes all in, at least until something else catches her eye. xxxxx⇾Humorous Not just good at telling jokes and infusing stories with her 'no-nonsense' attitude, she can also light up the room with her exhilarating stories and her infectious laughter. Her personality is effortlessly magnetic and she easily attracts friends.
xxx𝒞𝒽𝒾𝓁𝒹𝒽𝑜𝑜𝒹xxx xxxMorwenna is the eldest child of Geraint and Elowen Penrose, in their home in Lamorna, Cornwall. Both of her parents come from magical lines dating back to ancient times. Her birth had been predicted by Elowen's mother Kerenza accurately down to her weight and length. Wenn was a healthy baby and a happy one. She was a quick learner, picking up normal baby milestones earlier than most children. When she was three, her sister Tegen was born and Wenn was happy to be a big sister. She took to horse riding at a young age and loved the animals on their farm. Her youngest sibling, her brother Arthur, was born when Morwenna was seven. She also displayed magic young, having her first display at eight years old. An active child, Morwenna routinely came home from the field with scrapes, cuts, or bruises, but she never seemed to be upset about them. She was very excited when she received her Hogwarts letter, ready to follow in her parents' footsteps. xxx𝒮𝒸𝒽𝑜𝑜𝓁 𝒴𝑒𝒶𝓇𝓈xxx xxxMorwenna was very excited to attend Hogwarts and tried to make a lot of friends on her way to school. She did befriend several people. When it came to Sorting, the Hat placed her in Gryffindor, which fit her personality pretty nicely. She joined some clubs and made more friends there. She also befriended a boy named Meallan who was deaf and utilized BSL, which fascinated her so she began to learn it as well.
xxxWenn's second year at Hogwarts was an exciting one, with her joining a couple other clubs. She was very excited to join the creature appreciation club and get to see other animals, though it made her miss her goats. She also got to bring her kestrel Isolde with her. During the winter, her and Meallan made a snow druid.
xxxMorwenna started having prophetic dreams about her friend Meallan being in pain and she was super concerned about him all year long. She routinely asked him if he was alright and despite his insinuations that he was okay, her dreams continued. Morwenna attended the Flower Dance with her friends Mea and Rosa, and was joined by her sister Tegen and her friends Bryn and Wendel.
xxxHer prophetic dreams about Meallan continued into the summer until they randomly stopped. She feared something bad had happened to him and tearfully, she searched for him. However, the dreams had stopped because Mea had gotten a surgery to correct the problem. At school Wenn was selected to be a prefect for Gryffindor. She was also invited to the winter festival by her friend Mercurio, where he asked her to go out with him. He also presented her with a mechanical flower as a Christmas present. xxx𝒜𝒹𝓊𝓁𝓉𝒽𝑜𝑜𝒹xxx
xxxℛ𝒆𝓵𝓪𝓽𝓲𝓸𝓷𝓼𝓱𝓲𝓹𝓼xxx
xxxLᴏᴠᴇᴅ Oɴᴇ: Mercurio Delacroix xxxBᴇsᴛ Fʀɪᴇɴᴅ: Meallan Heulwen xxxFʀɪᴇɴᴅs: Amilyka Delacroix, Sebastian Moon, Alice McNamara, Tàmhas Ghobhainn, Rosa Abrams, Wendel Abrams, Bryn Heulwen xxxEɴᴇᴍɪᴇs: xxxFᴀᴍɪʟʏ:
xxxxx⇴Pᴀʀᴇɴᴛs: Geraint and Elowen Penrose xxxxx⇴Sɪʙʟɪɴɢs: Tegen Penrose; Arthur Penrose xxxxx⇴Gʀᴀɴᴅᴘᴀʀᴇɴᴛs: Mawgen and Tamsyn Penrose (Paternal); Jory and Kerenza Tretheway xxxxx⇴Cʜɪʟᴅʀᴇɴ: xxxxx⇴Oᴛʜᴇʀ:
xxxPᴇᴛ: Kestrel named Isolde
xxx𝓞𝓽𝓱𝒆𝓻 𝓘𝓷𝒇𝓸𝓻𝓶𝓪𝓽𝓲𝓸𝓷xxx
xxx𝐹𝒶𝓋𝑜𝓇𝒾𝓉𝑒𝓈xxx xxxFᴀᴠᴏʀɪᴛᴇ Fᴏᴏᴅ: Eggplant Parmesan xxxFᴀᴠᴏʀɪᴛᴇ Cᴀɴᴅʏ: Chocolate frogs xxxFᴀᴠᴏʀɪᴛᴇ Cᴏʟᴏʀ: Black and pink xxxFᴀᴠᴏʀɪᴛᴇ Aɴɪᴍᴀʟ: Seal
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post