xxxSᴄʜᴏᴏʟ:Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry xxxHᴏᴜsᴇ:Ravenclaw xxxYᴇᴀʀ/Class Of:Sixth/2070 xxxCᴜʀʀᴇɴᴛ Eᴍᴘʟᴏʏᴍᴇɴᴛ:Student xxxDʀᴇᴀᴍ Jᴏʙ:Train operator
xxx𝒪𝒲𝐿 𝒮𝒸𝑜𝓇𝑒𝓈xxx xxxxxAstronomy ⇾ EE xxxxxCharms ⇾ EE xxxxxDADA ⇾ EE xxxxxHerbology ⇾ O xxxxxHistory of Magic ⇾ EE xxxxxPotions ⇾ A xxxxxTransfiguration ⇾ O
xxxxxArithmancy ⇾ O xxxxxCoMC ⇾ O xxxxxHealing ⇾ A xxxxxWizard Law ⇾ A xxx𝒩𝐸𝒲𝒯 𝒮𝒸𝑜𝓇𝑒𝓈xxx xxxxxAstronomy ⇾ xxxxxCharms ⇾ xxxxxDADA ⇾ xxxxxHerbology ⇾ xxxxxHistory of Magic ⇾ xxxxxTransfiguration ⇾
xxxxxArithmancy ⇾ xxxxxCoMC ⇾
xxxCʟᴜʙs ᴀɴᴅ Sᴘᴏʀᴛs: xxxxx⇾ Astronomy Club xxxxx⇾ Creature Appreciation Club xxxxx⇾ Culinary Club xxxxx⇾ Literary Club
xxxAᴄᴄᴏʟᴀᴅᴇs: xxxxx⇾ xxxxx⇾ xxxxx⇾
xxx𝓟𝒆𝓻𝓼𝓸𝓷𝓪𝓵𝓲𝓽𝔂xxx xxxxx⇾Quiet Aina doesn't talk much and doesn't really enjoy verbal conversation. She prefers to avoid loud noises or large gatherings where the volume gets really loud. Ai prefers silence and quiet areas. xxxxx⇾Self-conscious Because of her disability, Aina didn't learn how to speak until she was eight years old and that made her not talk very often. She is clearly aware of her impediment and it makes her very uncomfortable. xxxxx⇾Timid The combination of her quiet and self-conscious natures make her also fearful when it comes to social interactions. She is easily frightened by people and will avoid people whenever possible. xxxxx⇾Smart For most of her life, she lived in silence and that pushed her to read a lot. She retains knowledge like a sponge and enjoys learning new things. Aina can read in both English and Norwegian. xxxxx⇾Crafty When she wasn't reading, Aina was outside working with her hands. She enjoys wood carving, whittling, and assembling things with wood. xxxxx⇾Playful Although it takes a lot to get through her exterior, once you befriend her, she enjoys being playful. Whether it's a snowball fight, splashing in the lake, or water balloon fights, Aina enjoys playing.
xxx𝒟𝑒𝓈𝒾𝓇𝑒𝓈xxx xxxxx⇾ Find a quiet place xxxxx⇾ Read all the books in the library
xxx𝐹𝑒𝒶𝓇𝓈xxx xxxxx⇾ Loud noises xxxxx⇾ Crowds
xxxℬ𝓲𝓸𝓰𝓻𝓪𝓹𝓱𝔂xxx
xxx𝒞𝒽𝒾𝓁𝒹𝒽𝑜𝑜𝒹xxx Aina was born in the London Maternity Center to Claire Smith, but she wouldn't stay with her mother. Her adoption was planned before Aina was even born. Her mother wasn't prepared to be a mother so she'd worked with an adoption agency and she went to Quinn and Freya Dahl-O'Kerry. They gave her the name Aina, after Freya's grandmother, and her middle name Erin after Quinn's grandmother. She was raised for the first few years in Ireland at her grandparents' house with Erin and Seamus' assistance. Her parents quickly realized that Aina was born deaf and they taught her British Sign Language. The whole family learned BSL so they could communicate with her. When Aina was five, they moved back to Norway so that her parents could return to their dragons. Aina had already begun to learn to read in English, and when they arrived in Norway, she began to learn to read in Norwegian as well. Sometime after her seventh birthday, her parents got Aina the surgery to give her cochlear implants and at first, it seemed like the child was really happy, but she soon realized she hated the noise. Sound hurt head and things she didn't realize had made noise suddenly made noise and bothered her. Aina routinely turned off her implants, even at school which annoyed her teachers. xxx𝒮𝒸𝒽𝑜𝑜𝓁 𝒴𝑒𝒶𝓇𝓈xxx xxxIn her first year at Hogwarts, Aina was sorted into Ravenclaw house, which was convenient for her since her cousin Alice was also in Ravenclaw and she already knew BSL. Aina also joined several of the same clubs as Alice, since her mothers wanted her to be more social. She befriended Meallan and his cousin Rosa, both of whom also knew BSL. It was nice to have friends who could understand her and not pressure her to try to speak. She also had fun during the Halloween party with them. xxxAina didn't get out much during her school year, mostly only going out for club meetings. She really enjoyed the book club meetings. For the Flower Dance, Aina hadn't planned on attending, but once her cousin Genie got wind of it, she insisted on designing an outfit for her and getting pictures sent to her. Aina attended long enough to get pictures, eat some snacks, then she quietly slipped out. xxxFourth year was pretty exciting and Aina spent a lot of time hanging out with her small friend group. Meallan invited her to attend the winter festival with him and taught her how to build gingerbread houses. She even visited him over the holidays to build a gingerbread house with his family. In the spring, he invited her on to a picnic in the park in Hogsmeade. xxxDuring the first quarter of fifth year, Aina was conflicted with her feelings because she really liked Meallan, but she wasn't sure if he was just being her best friend or if he liked her too. Thankfully, he finally asked her on an official date, even if it was just to the student kitchen. She happily accepted, on the condition that they were boyfriend and girlfriend, not just casual dating. In her letters to Alice, her cousin confirmed that being attracted to one person in particular was called demisexuality and Alice had the same situation with Sebastian. xxx𝒜𝒹𝓊𝓁𝓉𝒽𝑜𝑜𝒹xxx
xxxℛ𝒆𝓵𝓪𝓽𝓲𝓸𝓷𝓼𝓱𝓲𝓹𝓼xxx
xxxLᴏᴠᴇᴅ Oɴᴇ:Meallan Heulwin xxxBᴇsᴛ Fʀɪᴇɴᴅ:Rosa Abrams xxxFʀɪᴇɴᴅs:Morwenna Penrose, Kara Wells, Llewellyn Grey-Cavendish, Csuri Narain, Dymitry Quinlan, Sebastian Moon, Bryn Heulwen, Wendel Abrams, Tegen Penrose xxxEɴᴇᴍɪᴇs: xxxFᴀᴍɪʟʏ:
xxxxx⇴Pᴀʀᴇɴᴛs: Quinn & Freya Dahl-O'Kerry xxxxx⇴Sɪʙʟɪɴɢs: N/A xxxxx⇴Gʀᴀɴᴅᴘᴀʀᴇɴᴛs: Seamus and Erin O'Kerry; Henrik & Greta Dahl xxxxx⇴Cʜɪʟᴅʀᴇɴ: N/A xxxxx⇴Oᴛʜᴇʀ: Cormac & Juliette O'Kerry (Uncle/Aunt); Genevieve O'Kerry (Cousin); Aoife & Rhys Powell (Great Aunt/Uncle); Arwyn † Powell (Cousin OR); Aidan & Fiona McNamara (Great Uncle/Aunt); Brian & Maeve McNamara (Cousins OR); Alice McNamara (Second Cousin)
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post