xxxFᴜʟʟ Nᴀᴍᴇ:Padraig Hamish Kincaide-Knapp xxxNɪᴄᴋɴᴀᴍᴇs:Paddy, Pad xxxAɢᴇ:16 xxxBɪʀᴛʜᴅᴀʏ:May 14, 2052 xxxBʟᴏᴏᴅ Sᴛᴀᴛᴜs:Halfblood xxxGᴇɴᴅᴇʀ Iᴅᴇɴᴛɪᴛʏ:Cisgender male xxxOʀɪᴇɴᴛᴀᴛɪᴏɴ:Straight xxxZᴏᴅɪᴀᴄ:Taurus xxxBirth Stone:Emerald xxxWᴀɴᴅ:11 inch hornbeam wood, dragon heartstring core xxxMᴏʀᴇ Tʜᴀɴ Aᴠᴇʀᴀɢᴇ:N/A xxxFᴀᴄᴇᴄʟᴀɪᴍ:Liam Aiken Picture xxxHᴏᴍᴇᴛᴏᴡɴ:Larkhall, Scotland, UK; Winchester, UK
xxx𝓢𝓬𝓱𝓸𝓸𝓵 & 𝓒𝓪𝓻𝒆𝒆𝓻xxx
xxxSᴄʜᴏᴏʟ:Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry xxxHᴏᴜsᴇ:Gryffindor xxxYᴇᴀʀ/Class Of:Sixth/2070 xxxCᴜʀʀᴇɴᴛ Eᴍᴘʟᴏʏᴍᴇɴᴛ:Student xxxDʀᴇᴀᴍ Jᴏʙ:Auror
xxx𝒪𝒲𝐿 𝒮𝒸𝑜𝓇𝑒𝓈xxx xxxxxAstronomy ⇾ P xxxxxCharms ⇾ O xxxxxDADA ⇾ O xxxxxHerbology ⇾ EE xxxxxHistory of Magic ⇾ EE xxxxxPotions ⇾ O xxxxxTransfiguration ⇾ O
xxxxxCoMC ⇾ EE xxxxxCursebreaking ⇾ O xxxxxHealing ⇾ A xxxxxWandless Magic⇾ O xxxxxWizard Law ⇾ O
xxx𝓟𝒆𝓻𝓼𝓸𝓷𝓪𝓵𝓲𝓽𝔂xxx xxxxx⇾Brave Padraig has always been the most brave kid he knew, whether it was surviving alone or going up against his fears. He is always the first to go into the scary place, and always there to hold his friends' hands when they're scared. xxxxx⇾Headstrong Stubborn to a T, if he decides he can do something, he will. He is very hard to dissuade when he makes a decision on something. xxxxx⇾Friendly Talkative and always looking to meet people, Padraig can make a friend in any situation. He sometimes gets in trouble for being too talkative. xxxxx⇾Tough Not only is his physically tough, he's also emotionally tough. He probably needs to talk about his feelings more, but he'd never admit to being sad. xxxxx⇾Smart Not necessarily book smart, and not one to study, Paddy is just naturally smart. Some call it intuition and others say he just... retains knowledge. xxxxx⇾Silly Quick with a joke and always coming up with skits to make people laugh, Padraig enjoys making others laugh. When people laugh, they're happy and when people are happy, Padraig is happy.
xxx𝒲𝑒𝒶𝓀𝓃𝑒𝓈𝓈𝑒𝓈xxx xxxxx⇾ Paying attention xxxxx⇾ Not talking
xxx𝒟𝑒𝓈𝒾𝓇𝑒𝓈xxx xxxxx⇾ Make a ton of friends xxxxx⇾ Protect people
xxx𝐹𝑒𝒶𝓇𝓈xxx xxxxx⇾ Automobiles xxxxx⇾ Letting people down
xxxℬ𝓲𝓸𝓰𝓻𝓪𝓹𝓱𝔂xxx
xxx𝒞𝒽𝒾𝓁𝒹𝒽𝑜𝑜𝒹xxx Padraig was born in Glasglow, Scotland at Princess Royal Maternity Hospital. He is the only child of Malcolm and Elspeth Kincaide. His father was a wizard born of pureblood and his mother a Muggle. Malcolm worked for the Ministry and would often stand by the cafe where Elspeth worked, thus leading to their romance. Before they married, he revealed the magical world to her. A couple years after being married, they decided to have their first child, thus leading to Padraig's birth. He was named after his mother's father who had passed the year of his birth. When Padraig was seven years old, his parents had gone to Glasgow to spend time with Elspeth's mother before she passed. Elspeth was driving them home late at night when a drunk driver crossed the road and struck their car, killing both of his parents. Padraig was left at home for three days with no one knowing he was alone until one of the neighbors came to check on him. When the neighbor called the police, they connected the boy's situation to the death of his parents. Since Padraig had no living family, he was taken to live in Wool's Orphanage, due to his magical blood. xxx𝒮𝒸𝒽𝑜𝑜𝓁 𝒴𝑒𝒶𝓇𝓈xxx xxxNaturally upon coming to Hogwarts, Padraig was sorted into Gryffindor, the house of bravery! He was very excited, though it did mean he was separated from his new friends Poppy and Zoe. But they all went to different houses, so he guessed that was okay. Páddy tried out for the Quidditch team and earned himself a spot on the reserves. Also during the year, Paddy got a chance to prove his bravery when he saved Poppy from a scary spider.
xxxGoing into second year, Padraig once again wound up on the reserve team for Quidditch, but he did get to play in a game during the year. He also played during the scrimmage game, though he took a hit in that game. Paddy spent lots of time with his friends and made a whole bunch of new friends too.
xxxWhen Padraig returned home to the orphanage after his second year concluded, he learned that he'd been adopted by Kandace Knapp, his friend Xeno Knapp's mother. His summer was a whirlwind for him, as he got an entirely new wardrobe, a new family, a place to live... it was all so much so fast. He did quickly adapt though. At Quidditch tryouts in third year, he made the main team and got to play in all the games. He also played in the scrimmage game with Poppy and Zoe. They had fun, even though they lost. Pad was faced with a daunting task when the Flower Dance was announced; he'd have to pick a date. He was harboring a crush on both his friends and he couldn't pick, so he asked them both together. They said yes and be brought both girls as his dates.
xxxWith Roxie graduating, Adelai took over as the Quidditch team captain and he asked Pad to be the new Vice Captain, which he happily accepted. Poppy also made the main team for Slytherin so all three best friends were on the main teams now. Poppy and Padraig had been making googly eyes at each other, or so he'd thought, since the Flower Dance. She invited him to the winter festival with her and he thought it was as her date. But getting out onto the ice, he immediately fell and busted his nose. Poppy healed him and with her face so close to his, he reacted on instinct and kissed her. She didn't reciprocate and pretended like it didn't happen to Pad left. She explained a few days later that she'd panicked, but their relationship was a little strained after that.
xxxOver the summer, Padraig and Poppy went on a real date and confessed their feelings for each other, finally overriding all that weirdness between them. Their relationship was still a little weird for a little while, but that was just them overcoming their friendship into relationship tension. This year was Paddy's last as vice captain as he prepped to take over the team after Adi graduated at the end of the year. Pad also studied pretty hard for his O.W.L.s and did decently well on his exams. xxx𝒜𝒹𝓊𝓁𝓉𝒽𝑜𝑜𝒹xxx
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post