xxxSᴄʜᴏᴏʟ:Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry xxxHᴏᴜsᴇ:Hufflepuff xxxYᴇᴀʀ/Class Of:Fifth/2071 xxxCᴜʀʀᴇɴᴛ Eᴍᴘʟᴏʏᴍᴇɴᴛ:Student xxxDʀᴇᴀᴍ Jᴏʙ:Deep sea fisherman
xxxCʟᴜʙs ᴀɴᴅ Sᴘᴏʀᴛs: xxxxx⇾ Creature Appreciation Club xxxxx⇾ Culinary Club xxxxx⇾ Wanderlust Society
xxxAᴄᴄᴏʟᴀᴅᴇs: xxxxx⇾ xxxxx⇾ xxxxx⇾
xxx𝓟𝒆𝓻𝓼𝓸𝓷𝓪𝓵𝓲𝓽𝔂xxx xxxxx⇾Goofy Often called eccentric or odd, Hattie embraced the idea and lives her goofiest life possible. She embraces the strange. xxxxx⇾Energetic Always running around, tapping her foot or moving around, she simply cannot sit still. Also means she has trouble sleeping unless she burns off the energy. xxxxx⇾Friendly She can make friends anywhere and talks a lot. That does mean she can sometimes talk too much and she definitely cannot keep a secret. xxxxx⇾Focused Once she does find something that catches her attention, she focuses in on that one thing in particular. She's been told she's hyper fixating and that she shouldn't do that, but she can't control it. xxxxx⇾Clumsy Hattie is very likely to trip over her own feet but she's very resilient, as long as her glasses don't break. xxxxx⇾Loyal She's the type of person you go to when you need a 'ride or die' friend, just don't expect her to keep any secret you tell. She's not babbling them on purpose... they just sorta slip out.
xxx𝒟𝑒𝓈𝒾𝓇𝑒𝓈xxx xxxxx⇾ Own her own boat xxxxx⇾ Tons of friends
xxx𝐹𝑒𝒶𝓇𝓈xxx xxxxx⇾ Giant Seagulls xxxxx⇾ Squids
xxxℬ𝓲𝓸𝓰𝓻𝓪𝓹𝓱𝔂xxx
xxx𝒞𝒽𝒾𝓁𝒹𝒽𝑜𝑜𝒹xxx xxxHattie was born in Guangzhou, China as the fourth child of a very poor family. She was immediately put up for adoption and was connected with a family in Scotland, UK. Carson and Maisie MacDougal traveled to China to pick up the still unnamed infant, whom they named Harriet. Carson is a deep sea fisherman and Maisie was a dock worker, but she retired after adopting Harriet. They had been trying unsuccessfully for ten years before adopting Hattie. As a child, she was very energetic and ran around the house all the time. Almost everyone in town knew her name from her parents often screaming it telling her to calm down. When she was six years old, she started wearing glasses and went through quiet a few pairs from her constant falls and accidents. But she was a happy child and liked to play with anyone or anything other than the seagulls, which had the habit of attacking her whenever she had snacks. The family was bewildered when someone showed up at her house on her eleventh birthday, claiming that Hattie was magical and was invited to go to a special school. Her parents were skeptical, but Harriet was enraptured by the idea. xxx𝒮𝒸𝒽𝑜𝑜𝓁 𝒴𝑒𝒶𝓇𝓈xxx xxxHattie was excited to start school and managed to make it most of the way through her first day without falling, but she tripped getting out of the boat and faceplanted into the wall. Within the first few weeks, Hattie had made tons of friends, even though she embarrassed herself at Culinary Club. She also met her best friend Jazzy after falling down some stairs.
xxxSecond year was more fun with her friends for Hattie. She spent a lot of time hanging out with Jazzy and even went to the Flower Dance with them. Hattie impressed Jazzy by wearing heels and her contacts. Jazzy was even more impressed by the fact that Hattie didn't fall over even once while on her heels.
xxxOver the summer, her best friend moved from London to Manchester and got a big fancy home so Hattie got to visit a lot. Throughout her third year, Hattie spent a lot of time hanging out with her friends. She only fell down the stairs about thirty-seven times this year, which was pretty impressive compared to her previous two years. Hattie went to the winter festival with Jazzy and made ornaments for their families. xxx𝒜𝒹𝓊𝓁𝓉𝒽𝑜𝑜𝒹xxx
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post